Ancient-Greece.org

Knossos (Κνωσσός, also transliterated as Cnossos, Knossus, Cnossus, Gnossus, Gnossos) palace was undeniably the most important center of Minoan Crete. It is grander, more complex, and more flamboyant than any of the other palaces known to us, and it is located about twenty minutes south of the modern port town of Heraklion. 

Το ανάκτορο της Κνωσού υπήρξε αναμφίβολα το σημαντικότερο κέντρο της μινωικής Κρήτης. Είναι μεγαλύτερο, πιο σύνθετο και πιο επιβλητικό από κάθε άλλο γνωστό μινωικό ανάκτορο και βρίσκεται περίπου είκοσι λεπτά νότια από το σημερινό Ηράκλειο.

Brief History | Σύντομη Ιστορία

Knossos was inhabited for several thousand years, beginning with a neolithic settlement sometime in the seventh millennium BC, and was abandoned after its destruction in 1375 BC which marked the end of Minoan civilization. The settlement, however, continued to be occupied long after the end of the Minoan palatial civilization.

The first palace on the low hill beside the Krairatos river was built around 1900 BC on the ruins of previous settlements. It was destroyed for the first time along with the other Protopalatial palaces of Crete in 1700 BC, probably by a large earthquake or foreign invaders. It was immediately rebuilt to an even more elaborate complex and until its abandonment it was damaged several times during earthquakes and invasions. Notably, in 1450 BCE the palace was damaged by the colossal volcanic eruption of Thera, and the subsequent invasion of Mycenaeans who made Knossos their capital as they ruled the island of Crete until 1375 BCE.

The palace of Knossos was the center of administration of the entire island of Crete during Minoan times, and its position as such allowed for unprecedented growth and prosperity as witnessed by the plethora of storage magazines, workshops, and wall paintings. The Throne room with its gypsum throne and benches to accommodate sixteen persons, the central courtyard, the theater, and the royal chambers, paint a portrait of Knossos as a forum of elaborate rituals and extraordinary (pre)historical occurrences.

Η Κνωσός κατοικήθηκε από τη Νεολιθική εποχή έως και τη Ρωμαϊκή περίοδο. Το μεγάλο μινωικό ανάκτορό της, που χτίστηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1900 π.Χ., γνώρισε διαδοχικές καταστροφές και ανοικοδομήσεις, προτού καταστραφεί οριστικά γύρω στο 1350 π.Χ. Ωστόσο, ο οικισμός εξακολούθησε να κατοικείται πολύ μετά το τέλος του μινωικού ανακτορικού πολιτισμού.

Το πρώτο ανάκτορο χτίστηκε γύρω στο 1900 π.Χ., στον χαμηλό λόφο δίπλα στον ποταμό Καίρατο, πάνω στα ερείπια προγενέστερων οικισμών. Καταστράφηκε γύρω στο 1700 π.Χ., μαζί με τα άλλα παλαιά ανάκτορα της Κρήτης, πιθανώς εξαιτίας ισχυρού σεισμού ή ξένων επιδρομών. Ανοικοδομήθηκε στη συνέχεια ως ένα ακόμη πιο σύνθετο αρχιτεκτονικό συγκρότημα και υπέστη επανειλημμένες ζημιές κατά τις επόμενες περιόδους της ιστορίας του.

Γύρω στο 1450 π.Χ., πολλά μινωικά κέντρα της Κρήτης υπέστησαν εκτεταμένες καταστροφές. Η μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη της Θήρας είχε προηγηθεί, ενώ η σχέση της με τις μεταγενέστερες καταστροφές παραμένει αντικείμενο επιστημονικής έρευνας. Η Κνωσός διατήρησε τη σημασία της ως διοικητικό κέντρο και κατά την επόμενη περίοδο παρουσιάζει έντονη μυκηναϊκή επιρροή, όπως μαρτυρούν τα αρχεία σε Γραμμική Β.

Το ανάκτορο της Κνωσού αποτελούσε το διοικητικό κέντρο ολόκληρης της Κρήτης κατά τη μινωική εποχή, και η θέση του αυτή συνέβαλε σε πρωτοφανή ανάπτυξη και ευημερία, όπως μαρτυρούν οι πολυάριθμοι αποθηκευτικοί χώροι, τα εργαστήρια και οι τοιχογραφίες του. Η Αίθουσα του Θρόνου, με τον γυψολιθικό θρόνο και τα εδώλια που μπορούσαν να φιλοξενήσουν δεκαέξι άτομα, η κεντρική αυλή, ο θεατρικός χώρος και τα βασιλικά διαμερίσματα συνθέτουν την εικόνα της Κνωσού ως τόπου περίτεχνων τελετουργιών και σημαντικών γεγονότων της προϊστορίας.

Excavations and Restorations | Ανασκαφές και Αναστηλώσεις

Arthur Evans, the British Archaeologist who excavated the site in 1900 AD restored large parts of the palace in a way that it is possible today to appreciate the grandeur and complexity of a structure that evolved over several centuries and grew to occupy about 20,000 square meters. Walking through its complex multi-storied buildings one can comprehend why the palace of Knossos was associated with the mythological labyrinth.

Ο Άρθουρ Έβανς, ο Βρετανός αρχαιολόγος που ξεκίνησε τις ανασκαφές στην Κνωσό το 1900, αναστήλωσε μεγάλα τμήματα του ανακτόρου, επιτρέποντας στους σημερινούς επισκέπτες να εκτιμήσουν το μεγαλείο και την πολυπλοκότητα ενός οικοδομήματος που εξελίχθηκε στη διάρκεια πολλών αιώνων και έφτασε να καλύπτει περίπου 20.000 τετραγωνικά μέτρα. Περιδιαβαίνοντας τα περίπλοκα πολυώροφα κτίριά του, μπορεί κανείς να κατανοήσει γιατί το ανάκτορο της Κνωσού συνδέθηκε με τον μυθολογικό Λαβύρινθο.

The restorations performed by Evans have been criticized as inaccurate, and there is a feeling that many of the details were reconstituted (to use Evans’ term) utilizing at best “educated guesses”. For the visitor however, the restorations render the incomprehensible strata of ruins along with their past grandeur a bit more obvious, and bring the majesty of Minoan life at the palace a little closer.

Οι αναστηλώσεις που πραγματοποίησε ο Έβανς έχουν επικριθεί ως ανακριβείς, καθώς θεωρείται ότι πολλές από τις λεπτομέρειες ανασυντέθηκαν (για να χρησιμοποιήσουμε τον δικό του όρο) με βάση, στην καλύτερη περίπτωση, «τεκμηριωμένες εικασίες». Ωστόσο, για τον σημερινό επισκέπτη, οι αναστηλώσεις αυτές καθιστούν πιο κατανοητά τα περίπλοκα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και αναδεικνύουν κάτι από το παλαιό μεγαλείο του ανακτόρου, ζωντανεύοντας την αίγλη της μινωικής ζωής.

For the visitor today, the area around the ramp which leads to the main palace, immediately exposes the rich strata of ruins that span millennia. To the left of the entrance ramp three large kouloures in the shape of large round pits reveal in their deep bottom the remains of Prepalatial building ruins.

Για τον σημερινό επισκέπτη, η περιοχή γύρω από τη ράμπα που οδηγεί στο κυρίως ανάκτορο αποκαλύπτει αμέσως τα διαδοχικά στρώματα αρχαιολογικών καταλοίπων που καλύπτουν χιλιετίες. Στα αριστερά της ράμπας εισόδου, τρεις μεγάλες κυκλικές κατασκευές, γνωστές ως «κουλούρες», επιτρέπουν στον επισκέπτη να διακρίνει στον πυθμένα τους ερείπια κτισμάτων της Προανακτορικής περιόδου.

Knossos in Mythology | Η Κνωσός στη μυθολογία

According to Greek mythology, the palace was designed by famed architect Dedalos with such complexity that no one placed in it could ever find its exit. King Minos who commissioned the palace then kept the architect prisoner to ensure that he would not reveal the palace plan to anyone. Dedalos, who was a great inventor, built two sets of wings so he and his son Ikaros could fly off the island, and so they did.

On their way out, Dedalos warned his son not to fly too close to the sun because the wax that held the wings together would melt. In a tragic turn of events, during their escape Ikaros, young and impulsive as he was, flew higher and higher until the sun rays dismantled his wings and the young boy fell to his death in the Aegean sea.

The Labyrinth, was the dwelling of the Minotaur in Greek mythology, and many associate the palace of Knossos with the legend of Theseus killing the Minotaur.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το ανάκτορο σχεδιάστηκε από τον περίφημο αρχιτέκτονα Δαίδαλο με τόσο περίπλοκη διάταξη, ώστε όποιος έμπαινε σε αυτό δεν μπορούσε να βρει την έξοδο. Ο βασιλιάς Μίνωας, που είχε αναθέσει την κατασκευή του, κράτησε στη συνέχεια τον αρχιτέκτονα αιχμάλωτο, ώστε να μην αποκαλύψει σε κανέναν το σχέδιό του. Ο Δαίδαλος, που ήταν και σπουδαίος εφευρέτης, κατασκεύασε δύο ζευγάρια φτερά για να μπορέσει να δραπετεύσει από το νησί μαζί με τον γιο του, Ίκαρο, όπως και έγινε.

Κατά τη διαφυγή τους, ο Δαίδαλος προειδοποίησε τον γιο του να μην πετάξει πολύ κοντά στον ήλιο, γιατί η θερμότητα θα έλιωνε το κερί που συγκρατούσε τα φτερά του. Όμως, ο νεαρός και παρορμητικός Ίκαρος πέταξε όλο και ψηλότερα, ώσπου οι ακτίνες του ήλιου έλιωσαν το κερί, τα φτερά του διαλύθηκαν και εκείνος έπεσε στο Αιγαίο πέλαγος, όπου βρήκε τον θάνατο.

The aforementioned myth associated with the palace about Theseus and the Minotaur is rich in suspense, but walking around the ruins of Knossos today it is hard to imagine it to be a place of torment and death.

Instead, the palace radiates with joyous exuberance through the elaborate architectural planes and volumes that were clustered around the central courtyard. The elegant wall frescoes which decorated the walls speak of a people who approached the subtleties of life and the splendor of nature with a joyous disposition.

Ο προαναφερθείς μύθος του Θησέα και του Μινώταυρου, που συνδέεται με το ανάκτορο, είναι γεμάτος αγωνία. Ωστόσο, περπατώντας σήμερα ανάμεσα στα ερείπια της Κνωσού, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον χώρο ως τόπο βασανισμού και θανάτου.

Αντίθετα, το ανάκτορο αποπνέει μια αίσθηση χαρούμενης ζωντάνιας μέσα από την περίτεχνη διάταξη των αρχιτεκτονικών επιπέδων και όγκων που αναπτύσσονται γύρω από την κεντρική αυλή. Οι περίτεχνες τοιχογραφίες που κοσμούσαν τους τοίχους του ανακτόρου μαρτυρούν τη χαρούμενη διάθεση με την οποία οι Μινωίτες προσέγγιζαν τις λεπτές αποχρώσεις της ζωής και το μεγαλείο της φύσης.