Ancient-Greece.org

Ancient Corinth (Greek: Κόρινθος, Kórinthos) was a prominent city-state (polis) situated on the Isthmus of Corinth, the narrow land bridge joining the Peloponnese to the mainland of Greece. Recognized as one of the largest and wealthiest commercial hubs of classical antiquity, the city was famously destroyed by the Romans in 146 BC and subsequently rebuilt as a major Roman colony by Julius Caesar in 44 BC.

Η Αρχαία Κόρινθος (Αρχαία Κόρινθος, Kórinthos) ήταν μια εξέχουσα πόλη-κράτος (πόλις) που βρισκόταν στον Ισθμό της Κορίνθου, τη στενή χερσαία γέφυρα που ενώνει την Πελοπόννησο με την ηπειρωτική Ελλάδα. Αναγνωρισμένη ως ένα από τα μεγαλύτερα και πλουσιότερα εμπορικά κέντρα της κλασικής αρχαιότητας, η πόλη καταστράφηκε ως γνωστόν από τους Ρωμαίους το 146 π.Χ. και στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε ως σημαντική ρωμαϊκή αποικία από τον Ιούλιο Καίσαρα το 44 π.Χ.

Urban Center | Αστικό Κέντρο

The extraordinary wealth of Corinth was fueled by its strategic control over two major maritime ports, Lechaion on the Corinthian Gulf and Kenchreai on the Saronic Gulf, which were connected by the Diolkos, a paved trackway enabling ships to be hauled overland.

Ο εξαιρετικός πλούτος της Κορίνθου τροφοδοτήθηκε από τον στρατηγικό της έλεγχο σε δύο μεγάλα ναυτικά λιμάνια, το Λέχαιο στον Κορινθιακό κόλπο και τις Κεγχρεές στον Σαρωνικό κόλπο, τα οποία συνδέονταν μέσω του Διόλκου, ενός πλακόστρωτου δρόμου που επέτρεπε τη χερσαία μεταφορά πλοίων.

Archaeological Site | Αρχαιολογικός Χώρος

Modern excavations, continuously led by the American School of Classical Studies at Athens since 1896, have exposed a vast and complex urban stratigraphy heavily dominated by Roman imperial architecture. Notable visible monuments include the elaborately decorated Peirene Fountain, the monumental Lechaion Road, and the Bema, a large elevated rostrum standing in the center of the Roman Forum where the Apostle Paul famously stood trial.

Οι σύγχρονες ανασκαφές, οι οποίες διεξάγονται αδιάκοπα από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα από το 1896, έχουν φέρει στο φως μια τεράστια και πολύπλοκη αστική στρωματογραφία που κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορική αρχιτεκτονική. Στα αξιοσημείωτα ορατά μνημεία περιλαμβάνονται η περίτεχνα διακοσμημένη Κρήνη Πειρήνη, η μνημειώδης Οδός Λεχαίου και το Βήμα, μια μεγάλη υπερυψωμένη εξέδρα που δεσπόζει στο κέντρο της Ρωμαϊκής Αγοράς, όπου ως γνωστόν δικάστηκε ο Απόστολος Παύλος.

The Temple of Apollo

The heart of the ancient city was geographically and culturally centered around the monumental Temple of Apollo, a monolithic Doric structure erected in the mid-6th century BC on a prominent rocky hill.

The Temple of Apollo in Ancient Corinth (Greek: Ναός του Απόλλωνα, romanized: Naós tou Apóllona) is a Doric peripteral temple built around 540 BCE, situated on a prominent limestone ridge above the ancient agora. It was constructed to replace a destroyed 7th-century predecessor and is characterized by its imposing monolithic columns, seven of which remain standing today as iconic landmarks.

Τhe Αrchaic temple originally featured six columns at each end and fifteen along its sides. The surviving seven monolithic columns feature squat, widely flaring capitals, typical of mid-6th-century BCE Doric design. According to the bedrock cuttings that preserve the foundation layout, the structure included a long central cella divided into two rooms by a cross wall, flanked by a porch at either end. During the Roman period, significant renovations relocated the main access from the east to the west due to surrounding building activity. Furthermore, interior colonnades were removed from the cellas, and the columns were subsequently reused in the exterior colonnade near the South Stoa.

Η καρδιά της αρχαίας πόλης ήταν γεωγραφικά και πολιτισμικά επικεντρωμένη γύρω από τον μνημειώδη Ναό του Απόλλωνα, ένα μονολιθικό δωρικό κτίσμα που ανεγέρθηκε στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. σε έναν εξέχοντα βραχώδη λόφο.

Ο Ναός του Απόλλωνα στην Αρχαία Κόρινθο (Ελληνικά: Ναός του Απόλλωνα, λατινικά: Naós tou Apóllona) είναι ένας δωρικός περίπτερος ναός που χτίστηκε γύρω στο 540 π.Χ., τοποθετημένος πάνω από την αρχαία αγορά. Κατασκευάστηκε για να αντικαταστήσει έναν κατεστραμμένο προκάτοχο του 7ου αιώνα π.Χ. και χαρακτηρίζεται από τους επιβλητικούς μονολιθικούς κίονές του, επτά από τους οποίους παραμένουν όρθιοι μέχρι σήμερα ως εμβληματικά ορόσημα.

Ο αρχαϊκός ναός διέθετε αρχικά έξι κίονες σε κάθε στενή πλευρά και δεκαπέντε στις μακριές πλευρές του. Οι επτά μονολιθικοί κίονες που σώζονται διαθέτουν κοντόχοντρα, πλατιά κιονόκρανα, τυπικά του δωρικού ρυθμού των μέσων του 6ου αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τα λαξεύματα στον φυσικό βράχο που διατηρούν τη διάταξη της θεμελίωσης, το κτίσμα περιλάμβανε έναν μακρύ κεντρικό σηκό χωρισμένο σε δύο δωμάτια από έναν εγκάρσιο τοίχο, πλαισιωμένο από έναν πρόναο και στα δύο άκρα. Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, σημαντικές ανακαινίσεις μετέφεραν την κύρια πρόσβαση από τα ανατολικά στα δυτικά λόγω της οικοδομικής δραστηριότητας στη γύρω περιοχή. Επιπλέον, οι εσωτερικές κιονοστοιχίες αφαιρέθηκαν από τους σηκούς και οι κίονες επαναχρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια στην εξωτερική κιονοστοιχία κοντά στη Νότια Στοά.